Wat een woning mag opbrengen

Tot en met 186 punten is de maximale huurprijs dwingend recht. Staat er een hogere kale huur in het contract, dan is dat deel niet afdwingbaar — ook niet als de huurder het heeft ondertekend. Gemeenten handhaven erop en de Huurcommissie toetst het op verzoek van de huurder.

Zit de huur boven het maximum, dan kan de huurder verlaging vragen. Binnen zes maanden na ingang van de huur kan hij de aanvangshuurprijs laten toetsen, en dán werkt de verlaging terug tot de ingangsdatum. Daarna gaat een verlaging vooruit in, ten minste twee volle kalendermaanden na het voorstel — het risico “op elk moment” loopt niet via terugbetaling maar via gemeentelijke handhaving met een boete.

Het tweede gevaar zit in de grens zelf. Eén punt verschil tussen 186 en 187 is het verschil tussen een wettelijk maximum en geen maximum. Woningen die daar vlak omheen liggen kantelen van jaar op jaar mee met de WOZ-beschikking, zonder dat er iets aan de woning verandert.

Zo bepaal je of je goed zit.

Opzoeken kost niets — de rekenhulp op deze site doet het gratis. Wat geld kost is het vastleggen: € 125,00 voor een nulmeting met telrapport, € 39,00 per jaar voor de hercontrole.

Daar staat tegenover wat een fout kost: een boete tot € 27.500, bij herhaling binnen vier jaar € 110.000.

• —Geen huurprijscheck van de Huurcommissie. Die doen ze zelf, en hun oordeel telt.
• —Geen advies over de vraag of je de huur mag verhogen. Dat is een aanzegging met eigen termijnen en maxima.
• —Niet voor kamerverhuur. Onzelfstandige woonruimte heeft een eigen stelsel met andere tarieven; die rekenhulp staat er nog niet.
• —Geen toets op servicekosten. Die vallen buiten de kale huur en kennen hun eigen regels.

Reken de woning door. De rekenhulp laat de tabelwaarde zien die bij jouw puntenaantal hoort.

Achtergrond bij het stelsel staat op puntentelling. Wat je per jaar mag verhogen, staat in de huurverhoging-check.